Os alumnos e alumnas de 2 º, 3 º e 4 º estivemos hoxe na Biblioteca do cole co escritor e ilustrador Jacobo Fernández Serrano. Foi un encontro marabilloso.
Primeiro estivo cos nenos e as nenas de 3 º e 4 º e MIL COUSAS PASARON na biblioteca. Falamos do seu libro "Mil cousas poden pasar" (Premio Merlín de Literatura Infantil 2009) de escribir,de debuxar, de enterradores, de fillos de enterradores, de soldados zoos, de ideas ... Houbo tempo para as preguntas e como non asinou os libros e mesmo nos fixo algún debuxo neles .
Tamén pasaron as formigas en versión musical (grazas a Raquel, Violeta, Nuria e Sandra)alumnas de 2 º. Houbo tamén declamación multitudinaria con acompañamento coreográfico dos tristes versos que cantaba a princesiña pechada na pedra, do libro "A pedra e as formigas",da Ed. Xerais.
Grazas por todo Jacobo!!
Preparamos a sua visita
2/2/10
PABLO ALBO NA NOSA BIBLIOTECA
Pablo Albo no seu blog defínese como un domador de palabras, un buscador de historias; e nos engadimos que é un magnifico escritor e contador de historias.
O día 2 de febreiro os alumnos e alumnas de 3 º e 4 º de primaria tivemos a sorte de disfrutar coas súas historias. O libro que lemos nesta ocasión foi o de "Marabajo", da Ed. Anaya, que obtivo o 1 º Premio Ciudad de Ibi 2008.
Pablo Albo o define como un libro sen pés nin cabeza. Para o xurado que lle concedeu o premio "Marabajo", é unha historia divertida ,inxeniosa, áxil, cun estilo narrrativo popio e persoal , un bo gusto por xogar coas palabras e utilizar a linguaxe como un divertimento e que invita a participación do lector.
E a verdade é que así foi , enganchounos coas súas historias e disfrutamos todos un montón.
Tanto que ... Só tendes que mirar para as nosas caras.
FOI UN DÍA PARA REPETIR E NON ESQUECER!!
O día 2 de febreiro os alumnos e alumnas de 3 º e 4 º de primaria tivemos a sorte de disfrutar coas súas historias. O libro que lemos nesta ocasión foi o de "Marabajo", da Ed. Anaya, que obtivo o 1 º Premio Ciudad de Ibi 2008.
Pablo Albo o define como un libro sen pés nin cabeza. Para o xurado que lle concedeu o premio "Marabajo", é unha historia divertida ,inxeniosa, áxil, cun estilo narrrativo popio e persoal , un bo gusto por xogar coas palabras e utilizar a linguaxe como un divertimento e que invita a participación do lector.
E a verdade é que así foi , enganchounos coas súas historias e disfrutamos todos un montón.
Tanto que ... Só tendes que mirar para as nosas caras.
FOI UN DÍA PARA REPETIR E NON ESQUECER!!
11/1/10
BULEBULE POLO MUNDO!
Bulebule viaxou moito este verán, visitou todos os continentes e tróuxonos un agasallo: un conto de cada lugar polos que andivo.
Tamén deixo unha carta na que invitou aos nosos alumnos e alumnas a coñecer un pouco máis o país de onde era orixinario cada conto.Carta de Bulebule.
Ao longo do 1º trimestre os nenos e as nenas dos distintos niveis de Ed. Infantil e Ed. Primaria realizaron diferentes traballos que se concetraron nunha exposición polos pasillos,tamén se fixeron presentacións en power point e sesións de contacontos a cargo dos alumnos e alumnas de 5º de Ed. Primaria para todos os cursos de Ed. Infantil.
Aquí podedes comprobar o que teñen traballado.
Tamén deixo unha carta na que invitou aos nosos alumnos e alumnas a coñecer un pouco máis o país de onde era orixinario cada conto.Carta de Bulebule.
Ao longo do 1º trimestre os nenos e as nenas dos distintos niveis de Ed. Infantil e Ed. Primaria realizaron diferentes traballos que se concetraron nunha exposición polos pasillos,tamén se fixeron presentacións en power point e sesións de contacontos a cargo dos alumnos e alumnas de 5º de Ed. Primaria para todos os cursos de Ed. Infantil.
Aquí podedes comprobar o que teñen traballado.
7/12/09
OBRADOIRO DE EXPRESIÓN ESCRITA

Polo mes de novembro, os alumnos e alumnas de 6º de primaria participaron nun obradorio de expresión escrita organizado pola Ed. KALANDRAKA.
Utlizouse como centro de interese o libro "Sopa de soño e outras receitas de cociña" de José Antonio Ramirez Lozano.
A actividade consistia en que seguindo o modelo que aporta o libro, cada alumno/a faga unha creación literaria, que deberá situarse e referenciar no seu contido a un pais previamente elexido por cada neno/a.
Se queres coñecer algunhas das receitas creadas polos nosos alumnos e alumnas fai un clic enriba do libro.
25/11/09
Palabras no ar
O Luns 23 de novembro desprazámonos ata a aula de usos múltiples de O Burgo para participar na campaña de dinamización lingüística “Palabras no Ar”. Alí agardaban por nós Patricia e Pablo, contadores de contos musicais, contos máxicos que nos levaron de viaxe ata a lúa, e nos trouxeron de volta á terra na procura dunha mascota, logo de andar ás carreiras a fin de axudar a mamá galiña para que o seu poliño non afogara. Todo elo acompañados do son de diferentes instrumentos musicais, que daban vida ou ambiente as historias, e axudábannos a identificar incluso a personaxes tan peculiares coma os chibos chibóns, que eran tres: un pequeno, un grande, e outro máis grande se cabe…

O rato da Lúa chámase Paco.
Paco marchou á lúa porque lle tiñan dito que era
de queixo fresco. Meteuse nunha nave espacial e, …
Había unha vez un poliño que estaba comendo coa súa mamá galiña baixo unha abeleira. Nestas atragoouse cunha abelá e case afoga. Entón a mamá galiña correu á casa da ama:
-Ama, veña á abeleira a sacarlle ao meu poliño unha abelá.
Non se faga de rogar, que pode afogar.

Amelia entrou no salón. O seu pai estaba sentado na súa cadeira favorita lendo o xornal. “Papá”, dixo ela. “Estaba pensando...”.
O seu pai suspirou. «Cando Amelia pensa, seguro que hai problemas». Amelia continuou: “Papá, non poderiamos ter un can?”

Tres chivos vivían no alto dunha montaña: un era pequeño, outro mediano, e o terceiro era un chibón grande. Un día decidiron baixar e dirixirse ao outro lado do río para comer herba. Tiñan que cruzar una ponte, pero o malo era que alí vivía un trasno malvado… A herba era tan rica que os chivos decidiron enganalo. Cómo?...

O rato da Lúa chámase Paco.
Paco marchou á lúa porque lle tiñan dito que era
de queixo fresco. Meteuse nunha nave espacial e, …
Había unha vez un poliño que estaba comendo coa súa mamá galiña baixo unha abeleira. Nestas atragoouse cunha abelá e case afoga. Entón a mamá galiña correu á casa da ama:-Ama, veña á abeleira a sacarlle ao meu poliño unha abelá.
Non se faga de rogar, que pode afogar.

Amelia entrou no salón. O seu pai estaba sentado na súa cadeira favorita lendo o xornal. “Papá”, dixo ela. “Estaba pensando...”.
O seu pai suspirou. «Cando Amelia pensa, seguro que hai problemas». Amelia continuou: “Papá, non poderiamos ter un can?”

Tres chivos vivían no alto dunha montaña: un era pequeño, outro mediano, e o terceiro era un chibón grande. Un día decidiron baixar e dirixirse ao outro lado do río para comer herba. Tiñan que cruzar una ponte, pero o malo era que alí vivía un trasno malvado… A herba era tan rica que os chivos decidiron enganalo. Cómo?...
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
